27-05-09

Hier ben ik weer!!!

Zaterdag,23 mei 2009

Toen ik gisterenavond bij Jean-denis en Monique aankwam, dachten ze dat ik de eerste Belg was die aankwam van de delegatie die ze vandaag (zaterdag) verwachtten. Senones is namelijk verbroederd met Marchin (bij Huy) en dit WE zijn het dus gezamelijke feesten. Enfin, dit zorgde er waarschijnlijk mee voor dat ik in de gastenkamer heb kunnen slapen, na een heerlijke douche en een Frans avondmaal: eerst een aperitief (bier met picon: wat eigenaardig maar het went snel), dan pasta carbonara 9ze zijn namelijk van Italiaanse afkomst) met tomatensalade, overgoten met rosé. Om te eindigen met kaas, natuurlijk. Deze mensen wisten niet wat gedaan om het naar mijn zin te maken. Het werd op den duur eigenlijk genant.

Toch goed geslapen en na bij het ontbijt nogmaals verwent geweest te zijn kon ik al vroeg op de fiets, want ik had dus niet veel bij mekaar te rapen. Het is een warme dag geworden zonder speciale belevenissen. Vannacht wordt het opnieuw matje in tent slapen op het landgoed van een boer, die zich afvraagt wat ik ga doen mocht het beginnen regenen. Ik verzekerde hem dat dat normaal geen probleem is, maar hij leek niet overtuigd. Die mens heeft blijkbaar ook alleen maar tijd om zich met zijn land en dieren bezig te houden en kamperen is niet direct zijn ding, maar daarom was hij niet minder vriendelijk.

Omdat er zo weinig nieuws is van het Franse front, even een tussenstand van zaken voor de sponsors: sinds mijn vertrek reed ik 703 km en heb ik 5 côtes en 9 cols (waarvan 4 BIG`s) beklommen.

Tussen haakjes, de inschrijvingen om mee te sponsoren zijn nog niet afgesloten. Mocht je je geroepen voelen om mee de aankoop van bedden te financieren, schrijf gerust in. Alle beetjes helpen. Nu ga ik mij wassen en mijn pasta koken en daarna uilen vangen tot morgenvroeg.

 

Zondag, 24 mei 2009.

Vanochtend was ik 3 kwartier vlugger klaar met inpakken dan gewoonlijk, omdat de zeilen minder nat waren van de dauw en condensatie, dan anders. Dat was meegenomen, want ik wou vandaag wat meer km`s malen dan de vorige dagen. Het parcours zag er niet te zwaar uit en ik wou zeker voor blijven op het traagste schema, want de komende dagen komen de eerste bijkomende lussen eraan, om BIG`s aan mijn palmares en de sponsoring toe te voegen. Nu zit ik voorlopig wel ongeveer 3 dagen vooruit op dat traagste schema, maar door die lussen verdwijnt die voorsprong zeer snel. Dus, goed op tijd vertrokken, maar mij toch gehouden aan mijn voornemen om op reserve te blijven rijden. Maar goed ook, want het was zeer warm. De 5 côtes die ik vandaag moest beklimmen waren gelukkig trainingsheuveltjes met een naam. Zo kwam ik er al veel tegen de voorbije dagen, maar die hadden dan geen naam. Vandaag, dus geen col die meetelt voor de sponsoring, maar wel 109 km. Dit is uiteindelijk niet echt veel meer dan de voorbije dagen, maar enkele km verder verwacht ik wel een deftige helling en die had er misschien teveel aan geweest. Voorzichtigheidshalve laat ik die klus maar voor morgen met nog een aantal km vooraf om op te warmen.

Ik schrijf dit stukje bij het binnenkomen van Villecomte, naast mijn tentje, gewoon langs de straat. Dit is namelijk een eenrichtingsweg, die het bos in gaat en hier komt dus zeer weing volk langs. Het is nu 20u15 en ik ga opnieuw op jacht vertrekken om uilen te vangen. Vorige nacht heb ik er een paar zakken mee kunnen vullen. Hopelijk is de vangst vannacht even goed.

Tot schrijfs.

 

Maandag, 25 mei 2009

Vandaag was het net of ik kwam aan in het echte Frankrijk. Ik reed namelijk de Bourgognestreek binnen. Wijngaarden overal en zover je maar kon zien. Overal borden met Château van dit, Premier cru van dat, Vente a la cave, Nuits St-George, Pernand-Vergelesses, .....  Gisteren was ik door Champlitte gereden en had daar eigenlijk al de eerste wijngaarden gezien, maar die waren niet groter dan enkele aren (had ook het Hageland kunnen zijn). Echt niet te vergelijken met wat ik nu zag. Hier werd ik overdonderd door de wijncultuur. Na een 2 à 3 uur rijden hielt dit verhaal plots weer op. Opnieuw veel weiden en velden en geen wijngaard meer te bespeuren. Ik zal dus de beroemde wijnstreek al verlaten hebben. Jammer, want het was een welkome afwisseling. De vorige dagen had ik niet veel anders gezien dan velden en weiden, met af en toe eens een strookje bos.

Het werd opnieuw een warme dag. Hopelijk gaat dit niet aan mijn gestel vreten. De benen waren aanvankelijk goed, maar na 2 uur fietsen werd elk stuk valsplat precies een col, en rond 14u ging het terug vrij vlot. Dit fenoneem heb ik de laatste dagen al meer meegemaakt. Dus, maak ik me al minder zorgen als het eens wat moeilijker lijkt te gaan.

Na 96km kwam ik aan de afslag van de eerste bijkomende lus. 36 km waren nodig om heen en terug te rijden en de Mont de Sene te beklimmen. Ik begon al aan de km`s heen en na 8 km vond ik in Chagny een camping municipal, waar ik voor 5 euro een nachtje kon staan. Na zo een warme dag fietsen, heb je wel meer over voor een goede douche. Dus, niet getwijfeld. Het was pas 16u30 en mijn tentje stond snel recht. Toch niet veel om handen en aangekomen met nog vrij goede benen, dus maar de fiets opgesprongen en de Mont de Sene gaan beklimmen. Voordeel was natuurlijk dat ik dit zonder bepakking kon doen, wat een heel pak scheelt (in mijn geval zelfs 5 pakken). Toch slechts na een serieuse inspanning boven geraakt, want de laatste km`s waren vrij steil en uiteindelijk had ik er toch al een redelijke dag opzitten  met bagage.

Morgen is het de laatste dag van een reeks van 5 en kan ik dus uitkijken naar de volgende rustdag. We zien wel waar mijn fiets en mijn benen mij dan zullen afzetten.

 

Dinsdag,26 mei 2009

Toen ik vanmorgen wakker werd regende het. Even dacht ik eraan om dan maar op de camping in Chagny mijn rustdag een dagje vroeger te nemen. De benen voelden niet al te sterk en het opbreken in de regen was ook al geen aanlokkelijk idee. Toen ik echter de tent openritste, zag ik dat het vermoedelijk maar een bui was en begon alvast alles in te pakken voor zover dat kon. Alles toch relatief droog in de zakken kunnen stoppen en om 9u de baan op. Heel de tijd dreigde de regen, maar op enkele druppels na de hele dag geen neerdalend vocht gevoeld.

Na 38km, het was toen al op de middag, kwam ik aan een wegblokkade, bemand door een echte Franse soldaat. De weg liep door een militair domein waar juist schietoefeningen bezig waren. Het zou nog een uurtje duren, zei de vrij norse, maar zich nog juist correct gedragende soldaat. Omrijden zou nogal wat bijkomende km betekent hebben, zodat ik maar een uitgebreide middagpauze nam en al een stukje van mijn dagboek heb geschreven.

 

Woensdag, 27 mei 2009

Ik neem opnieuw de draad op in de camping municipale van Cluny. Een aardig, klein, middeleeuws stadje, met een mooie gerenoveerde oude kern.

Na dus iets meer dan een uur gegeten, dagboek geschreven en geluierd te hebben, had `Gavroche` zijn barikade opgeheven en kon ik verder. Omdat ik met dikke benen was opgestaan, maar toch in Cluny wou geraken (dagafstand 93km), had ik, tot dan, steeds kleine versnellingen gedraaid, wetende dat de 3 te beklimmen hellingen van de dag pas in de laatste 20 km lagen. Samen met het half uur bijkomende rust door de barikade, was ik nog niet ver gevorderd. Ik maalde echter rustig verder en uiteindelijk vormden de hellingen geen echt probleem. Ik kwam na geen al te zware dag, rond 17uur aan in Cluny. Hier breng ik dus mijn rustdag door en type nu mijn dagboek naast de wasmachine waar mijn kleren ondertussen een reinigingsbeurt krijgen. Straks, nog de ketting van mijn fiets onderhanden nemen, want die moet wat gesmeerd en aangespannen worden. Daarna, het stadje gaan bezoeken, boodschappen doen, proberen op internet te geraken en een gezellig restaurantje zoeken.

De rest van de dag wordt het rusten, luieren en op mijn lamme zijde liggen.

Enfin, Mesdames, Messieurs, ik klaag niet.

17:52 Gepost door jan in Fietsen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cluny |  Facebook |

22-05-09

2de bericht

Ik zet dit even op de blog om het niet te vergeten.

Vanavond, vrijdag 22 mei, werd ik hartelijk ontvangen door mensen waaraan ik vroeg om op hun grasveld naast hun garage mijn tent te mogen zetten.

Monique en Jean denis Padoan ontvingen mij met open armen en naast een douche, een avondmaal kreeg ik ook nog een bed aangeboden. Later verder hierover meer, want ik weet niet wat die mensen moeten betalen voor het gebruik van hun internet.

Verder is mijn eerste dag op het basisparcours goed verteerd. De eerste cols en côtes vormenden geen noemenswaardig probleem, maar ik was dan ook mijn voornemen om zoveelmoeglijk op reserve te rijden, trouw gebleven. Ik denk dat dit inderdaad de te gebruikien tactiek zal zijn voor de rest van de tocht.

Vanmorgen alles in de regen moeten opbreken, maar vanavond eerst netjes alles kunnen drogen voor ik de voetjes onder tafel mocht schuiven.

Tot schrijfs.

21:46 Gepost door jan in Fietsen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-05-09

Mijn vertrek en de eerste 5 dagen.

Zondag 16 mei2009:

Aan het aantal hits op deze blog te zien, lijkt het wel of een aantal mensen uitgekeken hebben naar het volgende stukje. Wel, hier zijn we dan terug. De laatste weken kon het schrijven van blognieuws er echt niet meer tussen. De voorbereidingen van de tocht, samen met de organisatie van de Moederdagontbijtservice van Kids For Uganda vulden meer dan mijn tijd. Ik heb dan ook nog tot de ochtend van mijn vertrek nodig gehad om min of meer klaar te geraken. Maar geen paniek, we hebben, voor zover ik al heb kunnen ondervinden, alles mee. Alleen het zit nog niet goed verpakt en de fiets reageert dus soms wat eigenaardig, maar daar wordt ondertussen al aan gewerkt.Ik wil iedereen die mij is komen uitwijven nog eens bedanken. Ik zal trachten jullie (on)geloof in mijn kunnen niet te beschamen.Ondertussen is de eerste fietsdag al achter de rug. Een kleine 100 km ver zijn we geraakt, tussen wat gedruppel en serieuse buien door. Aangenaam is anders, want ook het parcours was niet echt om wow van te roepen. Tussen Leuven en Hoegaarden anders wel aangenaam verrast door het landschap, maar eens in Hoegaarden op de Ravel2,was er meestal niet veel meer te zien dan een quasi rechte en vlakke weg met links en rechts struikgewas, net hoog genoeg om je een verder zicht te belemmeren. Maar we gaan nog niet beginnen zagen van de eerste dag. Alles verliep dus zoals een gemiddelde fietsdag in Belgie vaak verloopt. Rond 19u30 een wei gevonden in Sorinne, iets voorbij Leffe, waar ik mijn tentje kon opslaan. Een in de buurt wonende kranige tachtiger, bezorgde me water in ruil voor het verhaal van zijn 49jaar durende professionele loopbaan en een bezoek aan zijn minimuseum dat bestond uit enkele vierkante meter muur behangen met al zijn eretekens, diploma`s en getuigschriften. En fier dat hij was. En eigenlijk had hij gelijk, want in mijn ogen was de minst hoog aangeschreven eentje van het rode kruis voor bewezen diensten als bloedgever.Met zijn water heb ik dan mijn pasta kunnen koken. Waarschijnlijk het hoofdmenu van de komende weken en hopelijk maanden. Ik heb toch nog min of meer droog mijn tent kunnen opzetten, maar al snel begong het opnieuw te regenen. Ondertussen is het bijna 9u00 s morgens op wat mijn 2de fietsdag zou moeten worden, maar het regent nog altijd, stel mijn vertrek dus wat uit en ik heb dus eindelijk tijd om aan mijn blog te werken. Zoals ik al een keertje schreef: aan alles is een positieve kant. Dit zal ik waarschijnlijk nog vaak in gedachte moeten halen,wanneer ik zit te balen.Ondertussen is het 20u00 en zit ik in de jeugdherberg van Bouillon. Inderdaad, iets sneller een echt dak boven mijn hoofd opgezocht dan voorzien, want pas om 11u00, is het opgehouden met regenen en zowat alles was nat. Dus, zag ik het niet echt zitten om, na een eerste vrij zware en koude dag, in een natte tent te kruipen.Mijn zelf ontworpen voortent werd dus al getest op haar deugdelijkheid. En ik moet zeggen, ik zal er niet de uitvinderprijs mee winnen. Details hierover zullen nog wel volgen als het weer zo blijft. Tot schrijfs.

Maandag, 18 mei 2009.

Om in de jeugdherberg te geraken was het nog eerst een kmtje serieus steil omhoog. Omdat ik broodnodig brood nodig had moests ik dus eerst terug bergaf naar Bouillonstad. Het gevolg was dat ik onopgewarmd aan de klim uit de vallei van de Semois moest beginnen, wat serieus tegenviel. Na die klim was het direct steil omlaag langs de col du Sati, een BIG helling die ik dus ook terug omhoog wou doen. Nu is dit een van de zwaarste BIG`s in Belgie, met een max stijgingsgraad van 18% en gemiddeld 13,5. Aan de voet was het gelukkig een verlaten plek, waar ik dus in alle rust mijn 2 voortassen kon achterlaten voor ik aan de klim begon. En gelukkig dat ik dat gedaan had, want ik geraakte na al amper boven. Dus na die eerste ook een tweede kanjer van een helling. Met spieren die als gehakt aanvoelden op weg naar de Mont St Walfroy, de 3de en laatste BIG op weg naar Saverne. Omdat dat over een nogal heuvelend parcours verliep kon ik maar weing recupereren van de lastige aanvangskilometers, maar blijkbaar toch net voldoende om de ook hier de max stijging van 18% te kunnen halen, maar dan full loaded. Hiervoor moest ik echt alles uit de kast halen wat er in zat. Boven dan ook een dik half uur de tijd genomen om te bekomen en St Walfroy aangeroepen om een gemakkelijker parcours. En zie, das nog eens ene die zijn werk goed doet. Ik had er tot dan zowat 45km opzitten en wou vandaag toch terug rond de 90km halen. Vanaf Mont St Walfroy werd het parcours plots een heel stuk vlakker en had ik meestal ook nog wind in de rug. Met de zon er nog bij was het dus heerlijk fietsen en haalde ik 108km op de teller, zonder echt doodmoe in Fromezey aan te komen, waar ik ook nog een prachtplekje vond om mijn huisje recht te zetten. Het is nu 21u en ik ga dus maar mijn nestje opzoeken, hopend op eenzelfde parcours voor morgen als vandaag in de namiddag.

Woensdag, 20 mei 2009

De nacht van maandag op diinsdag slecht geslapen. Oorzaak: de klokken van de kerktoren. Ik lag er redelijk dicht bij en die sloegen namelijk het uur en het half uur. Tot hiertoe niets speciaals, maar het eigenaardige was dat 1 minuut na het uur de klokken het uur nog eens sloegen. Nu, als ik wakker wordt van klokken slaap ik meestal snel terug in, maar als ze na 1 minuut opnieuw beginnen verstoort dat mijn slaap blijkbaar zodanig, dat ik niet terug kan inslapen. Dus, na een lange fietsdag, een nog langere nacht gehad. `s morgens voor ik vertrok wou ik weten waarom die klokken het uur 2 maal luiden. De eerste die ik tegenkwam was de postbode. Die moest het zeker weten , want is het niet `the postman who rings twice`. Blijkbaar vergiste ik me want hij was niet van het dorp en wist het zelf niet dat die dat deden. Echte inboorlingen wisten het ook niet. Zelfs bij hen thuis sloeg hun klok 2x het uur en het angelus om 7u10 en 12u10, zoals ook de torenklok dat deed. Maar waarom..... Ze vonden het een goede vraag, en zouden ze eens aan de maire stellen. Die sukkelaar moet ook alles weten. Dan maar `en route` zonder antwoord op de vraag die mij de hele nacht had wakker gehouden. Toch blijkbaar fysiek redelijk gerecupereerd. Het parcours werd stilaan meer heuvelachtig. Ik voldoende me goed genoeg om opnieuw rond de 100km te voorzien. Alles verliep naar wens tijdens deze zeer opnieuw zonnige dag. Gelukkig, wel ingesmeerd deze keer, want ik had aan de eerste dag zon een licht verbrande kruin en dijen overgehouden, gelukkig zonder viel hinder.Alles dus volgens plan, behalve het vinden van een slaapplaats. Dus, al zoekend verder gereden om pas aan de 127ste km iets geschikts te vinden. Op het erf van een vriendelijke boer in Guebling. Die avond om 20u45 de slaapzak opgezocht en geslapen als een roos, die waarschijnlijk zwaar snurkte. Nochtans, even dicht bij de kerktoren als de nacht voordien, maar deze klokken niet vielen niet in herhaling.Zoals altijd liep de wekker f om 6u00, maar tegen mijn gewoonte in bleef ik liggen tot 6u30. Slecht teken. De route die steeds heuvelachtiger werd verteerde moeilijk en ik was wat blij dat ik al na 72km en om 15u00 Saverne bereikte, de plaats waar de 100 cols tocht pas echt zal beginnen, maar dan na een geplande, verdiende en ook blijkbaar ook nodige rustdag. Ik ben anders wel benieuwd wat de echte cotes en cols zullen brengen. Eerlijk gezegd, aan wat ik tot nu toe ondervonden heb, zal ik al blij zijn als ik het basisparcours zal kunnen rondkrijgen, maar we zien wel. Dag per dag, trachten om wat verder te komen en proberen van steeds op reserve te rijden en mijn krachten pas echt aan te spreken waar het nodig is.

12:40 Gepost door jan in Fietsen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: saverne |  Facebook |